مهدی اخوان لنگردوی , درگذشت

«مهدی اخوان لنگرودی» که می بایست اورا خالقِ یکی‌از ماندگارترین ترانه‌های آلترناتیو راک کشور‌ایران ( گل یخ ) دانست , آخر و عاقبت بعداز یک‌ماه دست و پنجه نرم‌کردن با عارضه‌ی مغزی در بیمارستانی در دوری جان سپرد . «کوروش یغمایی» پس از فقدانِ یارِ دیرینش نوشت : «بهار از دستای اینجانب لبریز زد و رفت . . . کد خدا پسر نیز از بین ما رفت . »

وقتی که که‌این موزیک سروده شد , «یغمایی» قیم نوا راک دانش گاه بود و تیم آهنگ «رایچرز» را تشکیل داده بود و ولی هنوز پارسی نمی‌خواند . گل‌ یخ را ولی خواند و گرفت و تمامی شنیدند . در واقع آلبومی به همین اسم , او‌لین گالری وی بود که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد . بخش اعظمی بر این یقین می‌باشند که‌این اثر به همراه حجم خالی یغمایی را به دوران حرفه‌ای موسیقی‌اش وارد کرد .

وی خودش راجع به خلقِ این نوا گفته , نوا را در دانشکده ملی و هنگامی متن ‌است که فرزند سه سالهٔ برادرش که همراه وی در دانشکده بود شیون میکرد و «اشک‌هایش نظیر یک ستاره از چشم‌هایش خارج می‌زد» و وی نغمه : «غم میون دو عدد چشمون قشنگت لونه کرده/ شب تو موهای سیاهت خونه کرده» «لنگرودی» بعدتر «گل یخ» را به دوست و نیز دانشگاهی خویش , کورش یغمایی بخشید و وی خواند و به یک کدام از هیت‌ترین قطعاتِ آن زمان بدل شد .

وی خاطره‌ی آن نوا را چنین نقل نموده است : «در دانش گاه با «کورش یغمایی» و «هومان داریوش» ( اخوی هژیر داریوش کارگردان پر اسم و رسم سینمای جمهوری اسلامی ایران ) هر سه در یک کلاس , درس‌های «جامعه‌شناسی» را بلغور می‌کردیم و هر کدام‌مان به زمزمه‌ای از هنر , دل خوش . «هومان» پیانو می‌زد , کورش گیتار که یک دفعه سه‌تایی قصد به ساختن شعری و آهنگی و ترانه‌ای گرفتیم . فصل تابستان داغ بود . از پله‌های «دانشگاه ملی» کهن در جهت کلاس می‌رفتم . به یک دفعه چشم‌های سیاه زغالینی را به یاد آوردم که ستاره اشک‌ها از ظلمت مژه‌هایش می پرید , تذکر آن چشم‌ها من را روی به عبارتی پله‌ها نشاند . برای خودم «غریبی» کردم . نوا «گل‌یخ» در به عبارتی ثانیه‌ها و دقیقه‌های فراوان کوتاه , تمام درونم را گرفته بود . »

از سرودن تا انتشارِ «گل یخ» بیشتراز یکسال به درازا کشید . «کوروش یغمایی» خویش آوا این موزیک را نوشت . وی قصد نداشت که خویش این قطعه را بخواند و دنبال خواننده‌ای می‌گشته که به توصیه «لنگرودی» , خودش آن را به اجرا درمی‌آورد .

شعر سرا می‌گفت : «این شعر , «تنهایی» است که با زهر تلخ مرگ قاطی شده‌است . » حال یک سری ده سال پس از خلقِ آن آهنگ , هم‌چنان «گل یخ» به یاد ماندنی و شعرِ نسل‌های گوناگون شد . خودش می‌گفت : «شعر گل‌ یخ زمان بخش اعظمی با اینجانب معاش میکرد . هر جا که می‌رفتم همراهم بود . ولی نمی‌توانستم آن را از باطن خودم خارج بکشم و ماهیت اصلی‌‌اش را عینیت بدهم . لحظه‌های بخش اعظمی این شعر درونی من‌را به خفگی می‌کشاند . مانند محکوم به مرگی که می‌بایست اعدام شود به گونه‌ای ابدیت منرا به خویش درگیر داشته بود . »
«مهدی اخوان لنگرودی» البته علاوه بر ترانه‌سُرایی , کتاب‌های شعر مضاعف داشت . اول دفتر کار شعر وی با تیتر سپیدار در سال ۱۳۴۵ با مقدمه‌ی «محمود پاینده لنگرودی» چاپ شد . از سایر آثارش می‌توان به چوب و عاج , آبنوس بر حریق , منزل , سالیا و گل یخ اشاره نمود . وی هم‌چنین داستان‌نویس نیز بود و کتاب‌های آنوبیس , معالجه , پنجشنبه سبز , کد خدا پسر , در خم آهن و یک سری اثر دیگر را منتشر کرد . از اثرها غیر داستانی وی چنان که گفته شد «یک هفته با شاملو» «خدا اندوه را آفرید , نصرت را آفرید» و «از کافه نادری تا کافه فیروز» اشاره نمود .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست بعدی

نمایش موزیکال منطق الطیر روی صحنه میرود

پ خرداد 8 , 1399
نمایش موزیکال «منطق الطیر» را بر پایه ی اثر با ارزش عطار نیشابوری و یک کدام از گنجینه‌های ادبی پارسی به کوشش «مریم شریف‌زاده» و تاثیر از خلاصه‌ی منطق الطیر پزشک «سید درست گو گوهرین» روی صحنه میرود . مریم شریف زاده آهنگساز و کارگردان این نمایش , طی فراخوانی در شبکه‌های‌مردمی از خردسال ها و نوجوان 8 تا 15 سال برای عضویت در تیم کُر این اثر دعوت نموده است . این فراخوان حضور بقیه علاقمندان از […]